ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က ပထမပိုင္း အျဖစ္ ေဖာ္ျပေပးခဲ့ၿပီး ျဖစ္တဲ့ ဆရာမင္းလူနဲ႔ အင္တာဗ်ဴး ဒုတိယပိုင္းကို Soccer Myanmar Football Website ရဲ့ ပရိသတ္ႀကီးထံ ဆက္ၿပီး တင္ဆက္ေပးလုိက္ရပါတယ္။

ေမး - ဒီႏွစ္ ပရီးမီးယား လိဂ္မွာ ဘယ္သူဗိုလ္စြဲ ႏိုင္မလဲ ဆိုတာကို ခန္႔မွန္းေပးပါဦး ဆရာ။

ေျဖ - လက္ရွိ အေျခအေန အရေတာ့ မန္ယူကိုပဲ တစ္ေပးရမွာပါပဲ။ သူ႕တို႔မွာ အရန္ အင္အား ေတာင့္တင္းတယ္။ အဓိက က ရြန္နီ၊ ဘာဘာေတာ့ဗ္နဲ႔ တီဗက္ဇ္တို႔လို ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ တိုက္စစ္မွဴး သံုးေယာက္ ရွိတယ္။ ဒီသံုးေယာက္က ႏွစ္ေယာက္ နာသြားမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ကိစၥ မရွိဘူး။ တစ္ေယာက္တည္း အေထာင္တင္ၿပီး ကြင္းလယ္အားနဲ႔ ကစားလို႔ ရတယ္။ သူ႕ ကြင္းလယ္ ကစားသမား ေတြကလည္း ဂိုးမသြင္း ႏိုင္တဲ့သူ တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး။ ေနာက္ဆံုး ဖာဒီနန္တို႔ ဗီဒစ္ တို႔ကေတာင္ ေခါင္းတိုက္ၿပီး ဂိုးသြင္းနိုင္တယ္။

လီဗာပူးလ္မွာက ေတာရက္စ္ မရွိရင္ အားနည္း သြားတယ္။ ဂ်ရတ္က ႏွစ္ဆတိုးၿပီး ရုန္းရသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ေရာ္ဘီကိန္း ကို ထုတ္ေရာင္း လိုက္တာလည္း မွားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုရွိတာက မန္ယူမွာ တခါတေလ ျဖစ္တတ္တာ ရွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ရာသီကုန္ ခါနီးမွာ ဘယ္သူ႕ကို ဘယ္ကေခၚမယ္။ ဖာဂူဆန္နဲ႔ ဘယ္သူနဲ႔ ဘာျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့သတင္းေတြ ထြက္လာ တတ္တာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔က အၿမဲႏိုင္ေနက် အသင္းျဖစ္လို႔ တခါတေလ မထင္မွတ္ဘဲ ဂိုးစသြင္း ခံရတာတို႔၊ သူတို႔ဆင္တဲ့ အကြက္ထဲ မေရာက္တာတို႔ ျဖစ္လာရင္ အခက္ေတြ႕ ေလ့ရွိတယ္။ လီဗာပူးလ္ ကေတာ့ ရွင္းတယ္။ သူ႕မွာရွိတဲ့ လူအင္အားနဲ႔ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ထိ လူညီညီ ကစားတတ္တယ္။ ဒီလို ေဘာလံုးသမားေတြ၊ နည္းျပေတြရဲ႕ ညီညြတ္မႈနဲ႔ စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ လီဗာပူးလ္လည္း ဗိုလ္စြဲႏိုင္ပါတယ္။

ခ်ယ္လ္ဆီး ကေတာ့ စကိုလာရီနဲ႔ဆို အဆင္မေျပဘူး။ သူက ႏိုင္ငံအသင္း ကိုင္လာတဲ့ နည္းျပဆိုေတာ့ ကလပ္ အသင္းေတြ ကိုင္တြယ္တဲ့အခါ အဆင္မေျပဘူး။ ေငြေၾကးကိစၥ အေျခအေနေတြ မတူေတာ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ စိတ္ဓာတ္လဲ မရွိဘူး။ ဒေရာ့ ဘာလို တိုက္စစ္မွဴးမ်ဳိးကို ဘရာဇီးလ္ နည္းျပ မႀကိဳက္တာ အဆန္း မဟုတ္ဘူး။ တကယ္လို႔ ဒေရာ့ဘာကို ကစားခြင့္ ေပးရင္လည္း သူေကာင္းေကာင္း ျပန္ကစား ပါ႕မလား။ အသင္း ေျပာင္းခ်င္ေနတဲ့သူ ဆိုေတာ့ေလ။ ဒါေတြေၾကာင့္ ခ်ယ္လ္ဆီးကေတာ့ ခ်န္ပီယံ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။

ေမး - ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ပရိုစနစ္ ေျပာင္းေတာ့မယ္လို႔ သတင္းေတြ ထြက္ေနတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆရာ့ အျမင္ေလးကို ေျပာျပ ေပးပါဦး ဆရာ။

ေျဖ - ပရိုစနစ္ ေျပာင္းမယ္ဆိုရင္ အဓိက က အသင္းေတြ အတြက္ ေထာက္ပံ့သူေတြပါ။ သူေ႒းေတြက ဒီအသင္းေတြကို ေထာက္ပ့ံ ၾကမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကလည္း တကယ္ ၀ါသနာပါ လို႔လား။ တာ၀န္ အရလား ဆိုတာက အေရးႀကီးပါတယ္။ အသင္း တစ္သင္းက ဒီသူေ႒း တစ္ဦးအေပၚ မွီခိုေနရေတာ့ အကယ္၍မ်ား ဒီသူေ႒း စီးပြားပ်က္သြားရင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ။ သေဘာ ေျပာျပတာပါ။ အမွန္ေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းေန စီးပြားျဖစ္မယ္ ဆိုရင္ ေအဘရာ မိုဗစ္ခ်္တို႔လို ဂေလဇာတို႔လို အသင္းကို လိုလို လားလားနဲ႔ ၀ယ္ခ်င္တဲ့ လူမ်ဳိးေတြ အလိုလို ေပၚလာမွာပါ။ ဒီမွာက အဲဒီေလာက္ထိ ျဖစ္ဖို႔က ခက္ပါတယ္။ အဓိက ၀င္ေငြက ကြင္း၀င္ေၾကးနဲ႔ ေၾကာ္ျငာပဲ ရွိတာေလ။ ပိုက္ဆံ တကယ္လည္းရွိၿပီး ေဘာလံုးလည္း ၀ါသနာပါတဲ့ သူေတြ တာ၀န္ ယူမယ္ဆို ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သူေ႒း ႏွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္ေလာက္က တစ္သင္းစုၿပီး လုပ္ၾကမယ္ ဆိုရင္ ေငြအင္အား လည္း ပိုေတာင့္လာမယ္။ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးလည္း ေလ်ာ့သြားမယ္။

ၿပီးေတာ့ ေဘာလံုးပြဲေတြကို ပရိသတ္ စိတ္၀င္စားေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ေဘာလံုးပြဲေတြ ေကာင္းေအာင္ လွေအာင္ လုပ္ရ မယ္။ တီဗြီကေန ျပေပးသင့္ရင္ ျပေပးရမယ္။ အမွန္ေတာ့ ၀န္ႀကီး႒ာန ေဘာလံုးအသင္း ဆိုတာက အဓိပၸါယ္ မရွိပါဘူး။ သက္သက္ ေငြျဖဳန္းသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ခ်မ္းသာတဲ့ ၀န္ႀကီး႒ာန ေတြကေတာ့ ကိစၥ မရွိဘူးေပါ႕ေနာ္။ တကယ္ျဖစ္သင့္တာ က ဥေရာပက အသင္းေတြလို ၿမိဳ႕သားေတြက စုၿပီးပိုင္တဲ့ အသင္းမ်ဳိးကို သူတို႔ ဘာသာ လုပ္ေစခ်င္တယ္။ ဥပမာ မႏၲေလး ၿမိဳ႕မွာ အဲဒီက ၿမိဳ႕သားေတြကို စုၿပီး ၿမိဳ႕ခံ ေဘာလံုး အသင္းေတြ ဖြဲ႕ခိုင္းၾကည့္ပါ။ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ျပ ပါလိမ့္မယ္။ ျပည္နယ္နဲ႔ တိုင္းကိုလည္း အခုလိုပံုစံ မဟုတ္ဘဲ ကလပ္အသင္း ပံုစံေတြ လုပ္ၿပီး ကန္ခိုင္း။ ကစားသမားေတြ စိတ္ႀကိဳက္ ေခၚခြင့္ေပး။ အဲလို လုပ္သင့္ ပါတယ္။ အရင္ကေတာင္ တစ္ခါ လုပ္သြား ပါေသးတယ္။ ျပည္နယ္နဲ႔တိုင္း အသင္းတစ္သင္းကို သံုးေယာက္ ေခၚခြင့္ ျပဳမယ္ ဆိုတာမ်ဳိးေလ။

ေမး - ျမန္မာ့ လက္ေရြးစင္ အသင္းနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ေရာ ဆရာ့ အျမင္ေလးကို ေျပာျပေပးပါ။

ေျဖ - ျမန္မာေဘာလံုး အသင္းရဲ႕ အဓိက အားနည္းခ်က္က ပြဲကစားရင္ လူကို မၾကည့္ဘူး။ ေဘာလံုးကိုပဲ လိုက္ၾကည့္ ေနၾကတယ္။ ကိုယ့္ေဘးက ဘယ္သူ ေက်ာ္တက္သြားတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္ေနရာကို ေရာက္ေနတယ္ ဆိုတာ မသိဘူး။ အဲဒီေတာ့ တစ္ဘက္ အသင္းက ေဘာလံုးကို ဂိုးဧရိယာနား ဆြဲေျပးၿပီး တစ္ခ်က္ေလး ေျမႇာက္တင္ ေပးလိုက္တာနဲ႔ ေခါင္း တိုက္ၿပီး ဂိုးသြင္း သြားေတာ့တာေပါ႕။ ဒါကလည္း အေတြ႕အႀကံဳ နည္းလို႔ပါ။ ကိုယ့္လူ အခ်င္းခ်င္းနဲ႔ပဲ ကစားဖူးတာ ဆိုေတာ့ ျမန္မာ အရပ္အေမာင္း ျမန္မာ အျမန္ႏႈန္းနဲ႔ပဲ အသားက် ေနတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ အရပ္အေမာင္း၊ အျမန္ႏႈန္း ေတြကို လိုက္မမီ ေတာ့ဘူး။

ေနာက္တစ္ခုက သက္လံု( Stamina ) ပါပဲ။ ျမန္မာ အသင္းက ပြဲစဥ္မ်ား လာတာနဲ႔အမွ် သက္လံုက က်လာတယ္။ ဒါက လည္း အစားအေသာက္၊ ေဆး၀ါးနဲ႔ အေနအထိုင္ေတြ ေၾကာင့္ပါ။ ျမန္မာ အသင္း ရံႈးတဲ့ ပြဲေတြဟာ အဲဒီ အဓိက အခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေၾကာင့္ပါပဲ။ အခုေခတ္မွာက ေဘာလံုးမွာ ေျခတစ္လွမ္းက အရမ္း သိသာတယ္။ ယူရို ဗိုလ္လုပြဲ တုန္းက ေတာရက္စ္ သြင္းသြားတဲ့ ဂိုးကို ၾကည့္ပါလား။

ျမန္မာ အသင္းက စိတ္ဓာတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ဆံုး လဲခါမွ လဲေရာ။ ကုန္းရုန္းၿပီး ထကန္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာအသင္းက နည္းျပ အေျပာင္းအလဲ မ်ားတယ္။ အသင္း ကစားပံုကို မၾကည့္ဘူး။ နည္းျပနဲ႔ ကန္ထရိုက္ စာခ်ဳပ္ကိုပဲ ၾကည့္တယ္။ နည္းျပ တစ္ေယာက္နဲ႔ အသားက်ၿပီဆိုရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ေျပာင္းတယ္။ ဒီေတာ့ ဆရာမ်ား သားေသဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။ ေျပာရရင္ ေနာက္ဆံုး ဘရာဇီးလ္ နည္းျပႀကီး ဖေလာ္ပါကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ ႀကိဳက္သလဲဆိုရင္ သူ ပြဲႀကီးၾကပ္တာ စိတ္ပါ လက္ပါရွိတယ္။ ေဘာလံုးသမား ေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးမႈ ရွိတယ္။ ျမန္မာ အသင္း ဂိုးသြင္းရင္ ထခုန္တာတို႔ ေျပးဖက္တာတို႔ လုပ္တယ္။ သူ႕အင္တာဗ်ဴး ေတြကို ၾကည့္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေဘာလံုး သမားေတြကို အျပစ္ မေျပာဘူး။

ေနာက္တစ္ခုက သူ႕လက္ထက္မွာ ျမန္မာအသင္းဟာ ေဘာက်ဲ ကစား တတ္လာတယ္။ အရင္က ၁၀ ေပေလာက္ အကြာ အေ၀းကို လူသံုးေယာက္ ေလာက္နဲ႔ ေပးရတယ္။ အခု အေ၀းႀကီးကေန ျဖတ္တင္ လာတာမ်ဳိးေတြ လုပ္လာတယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံတကာ ပံုစံပါပဲ။ ဒီလို ကစားတဲ့အတြက္ အင္အား ေခၽြတာရာ ေရာက္သလို နားၿပီးလည္း ကစားလို႔ရတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာ ေဘာလံုးအသင္း တိုးတက္ဖို႔ဆိုရင္ ရုပ္သံ ကေနလည္း ပြဲမ်ားမ်ား ျပႏိုင္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဘယ္လို ပြဲမ်ဳိးျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာက္ဆံုး လက္ေရြးစင္ အသင္း ႏွစ္ဖက္ခြဲ ကန္တာမ်ဳိးေတာင္ ျပသင့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခား ပြဲေတြကိုလည္း ျပေပးသင့္တယ္။ အရင္က ျမ၀တီနဲ႔ MRTV-4 မွာ တစ္ပတ္ကို ႏွစ္ပြဲေလာက္ ပံုမွန္ ၾကည့္ရတယ္။ အခု မၾကည့္ ရေတာ့ဘူး။ အခုဟာက ပိုက္ဆံ မရွိရင္ ေဘာလံုးပြဲ မၾကည့္ရဘူး ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ဳိး ျဖစ္ေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ကမာၻေပၚမွာ အႀကိဳက္ဆံုး အသင္းကို ေျပာပါဆိုရင္ ျမန္မာ အသင္းလို႔ ေျပာရမွာပါ။ ဒါဟာ ျမန္မာ လူမ်ဳိး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနလို႔ ဆိုတဲ့ အခ်က္ တစ္ခ်က္တည္း ေၾကာင့္တင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာပြဲ ၾကည့္ၿပီဆိုရင္ ဘာ ေတြ အားနည္းေနလဲ ဘာေတြညံ့ေနလဲ ဆိုတာထက္ ဘာေတြ ေကာင္းလာသလဲ ဆိုတာကိုပဲ အဓိက ၾကည့္ပါတယ္။ ပြဲၾကည့္ ေနတုန္းေတာ့ တခါတေလ အားမလို အားမရျဖစ္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ဆဲဆို မိတာေပါ႔ေလ။ ဒါေပမယ့္ ပြဲၿပီး သြားရင္ေတာ့ ျပန္စဥ္းစားၿပီး နားလည္ ေပးရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိန္းမ တစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ရတာဟာ ျမန္မာေဘာလံုး အသင္းကို အားေပးရ သလိုပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာဖူးပါတယ္။ အေမွ်ာ္လင့္ႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ထားၿပီးမွ အားမလို အားမရျဖစ္ရ၊ မခ်င့္မရဲျဖစ္ရ၊ စိတ္ပ်က္ရ၊ ၀မ္းနည္းရ၊ ေဒါသထြက္ရ၊ ခံျပင္းရနဲ႔ အရမ္း စိတ္ဒုကၡ ခံစားရတယ္။။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ တန္ရင္ေတာ့ မၾကည့္ဘဲ မေနႏိုင္ဘူးေလ။

ေမး - ဟုတ္ကဲ့။ ခုလို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆရာမင္းလူခင္ဗ်ား။