အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ခင္ဗ်ာ

အညာဒါဘီပြဲလို႔ ေခၚရမယ့္ ေဇယ်ာေရႊေျမ - ရတနာပံု ပြဲနဲဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အခုတေလာ အားကစား ဂ်ာနယ္ေတြမွာ တစ္ဆင့္စကား တစ္ဆင့္ၾကားကို အေျခခံေရးသား ေဖာ္ျပၾကတာေတြကို မဖတ္ခ်င္အဆံုး ေတြ႔ေန ဖတ္ေနရတယ္ဗ်ာ။ တစ္ဖက္သတ္ ဆန္လြန္းတယ္ထင္လုိ႔ ဒီစာေလးကို ေရးပို႔လိုက္တာပါ ဆရာ။ က်ေနာ္ စာေရးဆရာ မဟုတ္ပါဘူး ဆရာ။ အေရးအသားေတြ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း ျဖစ္ေနရင္လည္း နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ဆရာ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပြဲေကာင္းမွာပဲလုိ႔ ယူဆၿပီး တကူးတက လာၾကည့္တဲ့ ၀ါသနာရွင္ထဲက ၀ါသနာရွင္ တစ္ဦးမွ်သာပါ။ မံုရြာမွာ အိမ္ကြင္းပြဲစဥ္ (၆)ပြဲ က်င္းပတဲ့အနက္ ဒီတစ္ပြဲကိုသာ (ခရီးအကြာအေ၀းအရ) ေရြးၿပီး လာၾကည့္တာပါဆရာ။ ပြဲေကာင္းတစ္ပြဲ ၾကည့္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵအရသာ လာတာပါ။ တစ္ဖက္သတ္ အားေပးတဲ့ အက်င့္မရွိသလို အေျခအေန မေကာင္းရင္ ရံႈးရင္ ပြဲေရႊ႕ေအာင္၊ ပြဲပ်က္ေအာင္ လုပ္လိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လည္း မရွိခဲ့ပါဘူး ဆရာ။ အဲဒီေန႔က လာၾကည့္ၾကတဲ့ ပရိသတ္ထုႀကီးဟာလည္း က်ေနာ့္ နည္းတူပါပဲ ဆရာ။

မတ္လ (၂၄)ရက္ေန႔က က်င္းပတဲ့ ေဇယ်ာေရႊေျမနဲ႔ ရတနာပံု ပြဲကို မံုရြာ အနီးတ၀ိုက္က ေဘာလံုး ၀ါသနာရွင္ေတြ ကားႀကီးကားငယ္ အသြယ္သြယ္နဲ႔ လာအားေပးတာကိုလည္း ေတြ႔ရတယ္ဆရာ။ ေဘးဘက္ေလးတန္ ကြင္းလံုးျပည့္လွ်ံေအာင္ အားေပးၾကတယ္လုိ႔ ဆုိရမွာေပါ့ဆရာ။

က်င္းပၿပီးသမွ် MNL (၃)ႏွစ္တာ ကာလမွာ သူ႔ေျမ ကိုယ့္ေျမ အျပန္အလွန္ ကစားတဲ့စနစ္ စႏိုင္ခဲ့တာ ႏွစ္ႀကိမ္ရွိသြားၿပီမို႔ တစ္သင္းနဲ႔တစ္သင္း သူ႔ကြင္း၊ ကိုယ့္ကြင္း ႏွစ္ႀကိမ္စီ ကစားၿပီးသြားပါၿပီဆရာ။ ရတနာပံုက မံုရြာကို ႏွစ္ပြဲလာကစားၿပီး ျဖစ္သလုိ ေဇယ်ာေရႊေျမက မႏၲေလး သြားကစားခဲ့တာလည္း (အိမ္ကြင္းပြဲ မစခင္ အပါအ၀င္) (၅)ႀကိမ္ ရွိသြားၿပီဆရာ။ အဲဒီပြဲေတြ အားလံုး တစ္ပြဲမွ ေအးေအးေဆးေဆး ၿပီးသြားတယ္လို႔ မရွိခဲ့ပါဘူး ဆရာ။ အိမ္ရွင္ ရတနာပံုႏွင့္ မဟုတ္ဘဲ ကေမာၻဇ၊ ေနျပည္ေတာ္၊ ေဆာက္သမ္းျမန္မာ စတဲ့ အသင္းေတြနဲ႔ ကစားၿပီး အျပန္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္မွာမလည္း ပရိသတ္ ကစားတန္းႀကီးကို ျပႆနာ အရွာခံရတာလည္း ပြဲတုိင္းပါပဲ ဆရာ။

မႏွစ္ (၂၀၁၁)က ေနာက္ဆံုးပြဲစဥ္အျဖစ္ ေဇယ်ာေရႊေျမအသင္း ဗထူးသြားကစားစဥ္ကလည္း ကြင္းတြင္း ျပႆနာ မျစဖ္ဘဲ ပြဲေအးေအးေဆးေဆး ၿပီးသြားမွ ကြင္းေဘးမွာ ထိုးထားတဲ့ စစ္ကိုင္းပရိသတ္ရဲ႕ မွန္လံုကစားႀကီးေတြ အဖ်က္စီးခံလိုက္ရလို႔ သိန္းေပါင္းရာခ်ီၿပီး ကုန္က်သြားတာကိုလည္း ဒီဆရာေတြ မၾကားလို႔ ထင္ပါတယ္။ တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ် မေရးၾကဘူး ဆရာ။ မန္းတုိင္းက အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြ ဘက္စံုဘယ္လို စီမံခန္႔ခြဲေပမယ့္ ဘယ္ေနရာမဆုိ ရွိတတ္တဲ့ ဆုိးသြမ္းပရိသတ္ေတြ ရန္ေၾကာက္ရလို႔ ေဇယ်ာေရႊေျမ ပရိသတ္ ရာေပါင္းမ်ားစြာ ရဲစခန္းထဲဲမွာ တစ္ညလံုးေန ေနရတာ၊ ည (၁၂)နာရီေက်ာ္မွ ဟိုဘက္အေစာင့္၊ ဒီဘက္အေစာင့္ေတြ လက္ဆင့္ကမ္း ျပန္ရတာေတြက အရင္ ျဖစ္ခဲ့တာပါဆရာ။ အဲဒီတုန္းက မီဒီယာဆုိတာ မရွိေသးလားလို႔ေတာင္ ထင္ရတယ္ဆရာ။ အဲဒီတုန္းက MC ကလည္း မတင္ျပခဲ့ဘူး ထင္တယ္ဆရာ။

သူ႔အရပ္နဲ႔ သူ႔ဇာတ္ တုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈေအာက္က လံုၿခံဳေရး တပ္ဖြဲ႔အင္အား (၃၈၀)၊ စစစ၊ ခရိုင္ ဒ/န၊ တုိင္း ဒ/န၊ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး၊ မီးသတ္စတဲ့ အရပ္၀တ္နဲ႔ ခ်ထားတဲ့ လံုၿခံဳေရးအင္အား (၉၀)၊ ေပါင္း (၄၀၀)ေက်ာ္ (၅၀၀)နီးပါးက ေသာင္းခ်ီတဲ့ ပရိသတ္ႀကီးကို တတ္စြမ္းသမွ် ထိန္းေပးတာကိုေတာ့ အားနည္းတယ္လို႔ တင္ျပသြားတယ္လို႔ ၾကားရတာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္ဆရာ။

တစ္ဆိတ္ကို တစ္အိတ္လုပ္ၿပီး ခနဲ႔တာေတြက ရွိေသးတယ္ဆရာ။ ေဘာလံုးပြဲ ထံုးစံ ပရိသတ္က ေရပုလင္းေတြ၊ ခဲေတြနဲ႔ ထုေတာ့ လံုၿခံဳေရးသာမက တာ၀န္ရွိသူေတြ၊ မံုရြာသားေကာ္မတီေတြက ကိုယ့္ခဲမွန္ႏုိင္တာကိုေတာင္ ဂရုမစိုက္ဘဲ ကြင္းထဲကိုဆင္းၿပီး ပရိသတ္ကို ေမတၱာရပ္ခံတာ၊ ေျဖာင္းဖ်တာ ကိုယ္ေတြ႔ပါဆရာ။ ေကာ္မတီ၀င္ေတြ ၀ုိင္းတားလို႔လည္း ၿငိမ္သြားတာပါ။ ေျပးလမ္းထဲ လွည့္ပတ္တားရင္း၊ ထိန္းရင္း ပရိသတ္ထဲက မကင္းရာမကင္းေၾကာင္း (တပည့္တပန္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္) သူကိုေတြ႔ေတာ့ ပထမ ကြမ္းယာေတာင္းလို႔ ေပးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြမ္းယာကုန္သြားေတာ့ က်ဳပ္သြား၀ယ္မယ္ဗ်ာ ပိုက္ဆံေပးလိုက္ဆုိေတာ့ အရိုးခံစိတ္နဲ႔ ၁၀၀၀ိ/- တန္ ထုတ္ေပးတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္ဆရာ။ ေနာက္တစ္ေယာက္လည္း ထပ္ေတာင္းလို႔ ေပးရတယ္ဆရာ။ ဒီမွာတင္ ေျပာစရာ၊ ေရးစရာ အကြက္၀င္သြားတာပါ။ ဒါကိုပဲ ကမာၻ႔စံခ်ိန္တင္ ျဖစ္ရပ္လို႔ အ၀ေးက (အၾကားနဲ႔) ေရးတဲ့လူက ရွိေသးတယ္ဆရာ။

စာေ၇းသူတို႔တေတြလည္း ျပႆနာျဖစ္စဥ္က မံုရြာပရိသတ္ အထိန္းရခက္လွခ်ည္လား၊ ခါတုိင္းဒါေလာက္ မဆုိးပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ပါလိမ့္ဆုိၿပီး သို႔ေလာ သု႔ိေလာ စဥ္းစားမရ ျစဖ္ခဲ့ရပါတယ္။ ပြဲၿပီးမွ မွတ္တမ္းေခြ ျပန္ၾကည့္မွ ေၾသာ္ ဒါေၾကာင့္ကိုဆုိၿပီး အေျဖေတြ႔သြားရတယ္ဆရာ။ နာမည္ေတြေတာ့ မေရးေတာ့ပါဘူးဆရာ။ ကိုယ့္အသိ ကိုယ္ကြမ္းယာဖိုး ေပးတာကို တခုတ္တရ ဓာတ္ပံုရိုက္ထည့္တဲ့သူေတြ၊ ဒို႔ကို ဘာေၾကာင့္ ပရိသတ္က ဒီလိုဆက္ဆံတာလဲဆုိတာ သိရေအာင္ ဓာတ္ပံုေလးေတြ ဒီစာနဲ႔တြဲၿပီး ေဖာ္ျပေပးလိုက္တယ္ဆရာ။ နည္းျပ/ အုပ္ခ်ဳပ္သူဆုိသူေတြ ဘယ္လုိကဲတာ၊ ကြင္းထဲေရာက္ေနၿပီးသား ခဲကိုေကာက္ေကာက္ၿပီး အခုပဲ ထုသေယာင္ ဒိုင္ကို လာလာျပတာ၊ ဒုိင္က ပြဲစဖို႔ ေခၚတာေတာင္ (မူလ ရည္ရြယ္ခ်က္အတုိင္း ပြဲရပ္သြားေအာင္) ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မလာတာေတြ မိနစ္ (၉၀) တစ္ေခြစာ ရွိတယ္ဆရာ။

ဒီပံုေလး ၾကည့္ရံုနဲ႔ ဒီေဘာလံုးသမား ဘယ္လို မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တာ လုပ္တာ အျပစ္ဘယ္ေလာက္ ႀကီးသလဲဆုိတာ ေဘာလံုးေလာက.က လူေတြ သိမွာပါ။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ မွတ္တမ္းရိုက္ထားတာပဲဆရာ။ စည္းကမ္း ထိန္းသိမ္းေရး အဖြဲ႔ေတြမွာ အခုေတာ့ မိေအးႏွစ္ခါနာအျဖစ္မ်ိဳး ခံရလို႔ တင္ျပရတာပါ ဆရာ။




က်ေနာ္တို႔ မံုရြာမွာ အိမ္ကြင္းပြဲစဥ္ (၆)ပြဲ ကစားၿပီးသြားၿပီ ဆရာ။ ဘာဆုိ ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့တာ ေဘာလံုး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေရာ၊ ဧည့္သည္အသင္းေရာ အသိပါဆရာ။ အခုျဖစ္တာ MNL ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။ ေဇယ်ာေရႊေျမ - ရတနာပံုေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္ေထာင္စုဒိုင္းကတည္းက စခဲ့တဲ့ စစ္ကိုင္း - မႏၲေလး အစြဲ/ အဖုအထစ္ေတြဗၾကာင့္ပါ ဆရာ။

က်ေနာ္တုိ႔ မံုရြာ ဂုဏ္ယူေနတာက ဒို႔ကြင္း ဒို႔ထိန္းလို႔ရတယ္။ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ သံဇကာႀကီး ကာေနစရာ မလုိဘူး။ CCTV နဲ႔တင္ ထိန္းမယ္ဆုိၿပီး ၀ိုင္းထိန္း၊ ၀ိုင္းဂုဏ္ယူေနၾကတာပါ။ (ရတနာပံု နဲ႔ ပြဲမတုိင္ခင္) ပြဲတုိင္းကိုလည္း ထိန္းႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ မရေတာ့ဘူး ဆရာ။ ရတနာပံုနဲ႔ ပြဲစဥ္မတုိင္ခင္ ရုပ္ပ်က္ခ်င္ ပ်က္ပါေစ သံဇကာ ကာေပးဖို႔ အသင္းပိုင္ရွင္ကို ႀကံဳတုန္း တုိက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္ဆရာ။ ျဖစ္ခဲ့သမွ် ပ်က္ခဲ့သမွ်လည္း ျမန္မာ -အုိမန္ပြဲေလာက္ မဆုိးတာေတာ့ အားလံုးအျမင္/ အေတြ႔ပါ။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစ ေဇယ်ာေရႊေျမေရာ၊ ရတနာပံုေရာ အိမ္နီးခ်င္းေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာေဘာလံုး အဆင့္အတန္း ျမင့္မားဖို႔ အေထာက္အကူျပဳေရး ဆုိတဲ့ ဘံုရည္မွန္းခ်က္လည္း တူၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အျပစ္မယူၾကဘဲ ျဖစ္ခဲ့သမွ် အတိတ္မွာထားခဲ့ၿပီး ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ အေျခခံၿပီး လက္တြဲညီညီ ေရွ႕သို႔ခ်ီႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေတာင္းလိုက္ရပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ေရႊေဘာလံုး (၂)

မွတ္ခ်က္။    ။ ယခုက႑မွာ Soccer Myanmar ၏ အာေဘာ္မဟုတ္ဘဲ ပရိသတ္က ေပးပို႔လာသည့္ ေပးစာ၊ ေဆာင္းပါးမ်ားအား ျပန္လည္ ေဖာ္ျပေပးထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။